Sorting by

×

Unlock your Talent
met Pieter Ryckaert

Augustus, 2021. Pieter Ryckaert komt afgezakt naar mijn praktijk voor het interview en de opname van de podcast. Het is een gezellig weerzien, want na onze kindertijd samen, zijn we elk onze weg gegaan en elkaar ook wat uit het oog verloren. Maar ziedaar, zowel zijn passie als de mijne hebben onze wegen opnieuw doen kruisen.

Al gauw gaat het over zijn schooltijd. En het valt me meteen op: mocht Pieter vandaag een schoolgaande tiener zijn, hij zou steevast een onderpresteerder genoemd worden. De pientere en vlijtige Pieter raakte na de start van het middelbaar zijn motivatie steeds meer kwijt en koos er na een moeilijke eerste graad voor om het leven dag bij dag te nemen. Zijn zesde middelbaar deed hij zelfs twee keer. “Achteraf bekeken was dat een goede zaak”, zegt hij.

Ondertussen is Pieter een gepassioneerd motorrijder en de gedreven hoofdredacteur bij Motorrijder Magazine . Hij heeft ook zijn eerste boekuitgave op zijn naam: Garage Rock. De triviale rol van de auto in de rock-geschiedenis (uitg. Waft, 2020). Op autowereld.be kan je alvast de volgende lovende commentaar lezen: “Ryckaert schudt indrukwekkend veel weetjes uit zijn mouw, duidelijk de vrucht van maandenlang associatief opzoekingswerk, en presenteert ze ongedwongen in thema’s, van de vroegste autotijden eind 19e eeuw over Elvis en Motown tot de videoclips van vandaag.” Het boek toont met een vlotte pen zijn liefde voor verhalen en zijn focus om dieper te graven naar het waarom van feiten. Illustraties die cartoonachtig aandoen en fijne quotes maken het geheel af. In zijn boek en in zijn artikels bij Motorrijder (voor wie er enkele wil lezen) is er van demotivatie niets meer te merken en kan je de perfectionist in Pieter terugvinden.

Wat is er dan in die schoolperiode fout gelopen dat hij daar zijn leergierigheid kwijt raakte en zo veel mogelijk wou ontsnappen aan en in de lessen?

Pieter vertelt dat hij als twaalfjarige met een boekentas vol kennis en schitterend rapporten voor de schoolpoort van het middelbaar stond en dacht: ik doe gewoon verder zoals voordien, met de vingers in de neus punten halen. De hoeveelheid leerstof echter, de verwachtingen van de school en de druk in het algemeen namen toe. Het voelde voor hem zo zwaar dat hij op het einde van het tweede middelbaar steeds vaker met spanningshoofdpijnen kampte en de dokter hem de keuze liet: ofwel werkte hij verder met zijn minutieuze studiehouding en leerde hij met de ongemakken leven ofwel liet hij alles los. Pieter koos voor het tweede.

Van dan af gingen zijn interesse in school en zijn punten er jaar na jaar op achteruit. Het werd voor hem ook langzaam maar zeker duidelijk welke leerkrachten hem bij de les konden houden en bij wie dat minder lukte: leerkrachten die hem te zeer bij het handje vasthielden of geen passie toonden voor hun eigen vak, konden hem moeilijk boeien. Zijn drang naar initiatief en vrijheid en zijn natuurlijke interesse naar veel kennis werden bij deze leerkrachten niet vervuld. Wie daarentegen een verhaal vertelde, de leerling als volwaardige gesprekspartner zag en al eens buiten de lijntjes durfde kleuren, kon wél rekenen op zijn leergierige aandacht. Voor Pieter waren dit de leerkrachten die het verschil maakten en die hem motiveerden toch verder te gaan om – wat hij zelf zo noemt – ‘de horde’ van het middelbaar te nemen.

Op het einde van zijn zesde middelbaar – ’t is te zeggen, na zijn tweede zesde middelbaar – koos hij voor journalistiek en koppelde dat direct aan zijn passie: motoren. Vanaf dan kon Pieter zich weer uitleven. Hij had zijn doel en hij ging ervoor: hoofdredacteur worden van een motormagazine.

“ Als je een doel voor ogen hebt, dan wordt de weg die je bewandelt gemakkelijker omdat je altijd een kompas hebt die je de juiste richting wijst.”

Het blijft tot op vandaag nog steeds hard werken. Het grote verschil met zijn schooltijd is dat hij dat allemaal kan doen door zijn twee passies te combineren: verhalen vertellen en op motors rijden. Motorrijder Magazine is voor Pieter dus dé omgeving waar hij al zijn gaven kan uitleven en zijn talenten verder laat ontwikkelen.

In dat hele groeiproces hebben zijn ouders een bijzondere rol gespeeld: zij vertrouwden vanaf het begin op zijn potentieel en zijn gezond verstand. Punten gaven in zijn schooltijd – net zoals vandaag het geval nog is– schijnbaar een indicatie op succes in het leven na school, maar voor de ouders van Pieter vormden ze nooit een reden tot discussie. Integendeel. Ze kozen ervoor met hem in gesprek te gaan en hem het vertrouwen te geven dat hij nodig had. Ze wisten dat hij nood had aan autonomie en gaven die hem ook samen met een portie verantwoordelijkheid. Want het ene gaat met het andere hand in hand. Ze lieten hem dus vrij en ondersteunden hem wanneer hij dat nodig had.

Dat hij vandaag als hoofdredacteur werkt heeft dus voor het grootste deel te maken met een handvol gepassioneerde leerkrachten, zijn ouders die hem van dichtbij maar met vrijheid begeleidden en aan zijn eigen wil en focus om hierin te slagen.

Wil je het Pieter zelf horen vertellen? Luister dan hier naar de podcast.

Ik vraag aan Pieter in welke motor hij zichzelf het meest herkent. Hij kiest voor de Ducati 750SS van 1994 en legt uit waarom : “Dat is meteen ook m’n eerste eigen motor. Het was in zijn tijd een moderne motor met een oude ziel.

Verre van perfect, maar wel ééntje met een heel specifiek karakter dat je voor lief diende te nemen of te negeren. Geen flamboyante motor, zonder franjes. Er zit niks teveel of te weinig op. Ook verre van de snelste, maar wel sneller dan hij op papier lijkt. Een motor gevoelig aan onderhoud en hoe je ‘m behandelt, maar hondstrouw als je daar rekening mee houdt. En telkens ik ‘m start doet hij me lachen. Telkens als hij niet start doet hij me vloeken.” (dixit Pieter Ryckaert)

“Het middelbaar is een horde die je moet nemen.”

In de reeks Unlock your Talent komen zes mensen aan het woord die elk op hun manier een link hebben met (hoog)begaafdheid of hoogsensitiviteit.

Hun begaafdheid laat zich zien op totaal verschillende domeinen. En net dat is zo boeiend. Hier komen dan ook niet de ‘typische’ hoogbegaafden aan het woord. Neen, dit zijn één voor één mensen die met hun gaven en hun talenten aan de slag zijn gegaan in hun domein, ook al werd dat soms in hun tienerjaren niet opgemerkt of zelfs ontkend.

We hebben het over hun schooltijd, de rol die leerkrachten hebben gespeeld, hoe hun ouders hen begeleidden en hoe ze van hun passie hun beroep gemaakt.

(Interview en podcast: Leticia Vandemeersche – Oida ©)

 

Pieter Ryckaert
42 jaar
Studeerde Journalistiek aan de Egon Hogeschool
Hoofdredacteur Motorrijder Magazine
Auteur van Garage Rock. De triviale rol van de auto in de rock-geschiedenis (Waft 2020)

X